ISSN 1505-6058

NR 35 CZERWIEC 2007 R.

CENA 1 ZŁ

 





Współpraca międzynarodowa

FIZJOTERAPIA W FINLANDII 

Sprawozdanie z pobytu w okresie 19.03–23.03.2007 w Joensuu (Finlandia) na Międzynarodowym Tygodniu w Uniwersytecie North Karelia University of Applied Sciences.

Po raz pierwszy zetknąłem się z fińskim modelem oświatowym, którego znajomość mogłem pogłębić podczas Międzynarodowego Tygodnia w Uniwersytecie North Karelia University of Applied Sciences w dniach 19 marca – 23 marca 2007. W trakcie specjalnego seminarium miałem możliwość zapoznania się z funkcjonowaniem oświaty i edukacji w mieście Joensuu, którymi to informacjami pragnę się podzielić z czytelnikami na łamach dwóch kolejnych numerów „Naszego Forum”.

Pracownia diagnostyczna w Uniwersytecie North Karelia.
fot. ac

W trakcie mojego pobytu zaproponowano mi kilka wykładów na Wydziale Zdrowia – kierunku fizjoterapia z zakresu prowadzonych obecnie badań doświadczalnych na niedokrwionym mięśniu z zastosowaniem nowoczesnej modyfikacji prądów interferencyjnych. Studenci również byli zainteresowani kształceniem fizjoterapeutów w Polsce i rozwojem polskiej rehabilitacji ruchowej. 

Na uniwersytecie North Karelia University of Applied Sciences kształci się przeszło 6 tys. studentów. Studiują oni różne dziedziny nauki na kilkunastu kierunkach, na 17 różnych specjalnościach. 

Na wydziale opieka społeczna, zdrowie i sport, studenci studiują kierunek fizjoterapia. Studenci fizjoterapii, ucząc się przez 3 lata, uzyskują stopień licencjata w zakresie fizjoterapii. Przez okres 3 lat uzyskują 210 pkt. za zdane w programie przedmioty (210 ECTS credits).

Na pierwszym roku studiów są wykładane przedmioty podstawowe, które mają w swoim założeniu wprowadzić studenta w problem opieki zdrowotnej, opieki socjalnej, profilaktyki zdrowia i przede wszystkim znaczenia rehabilitacji w systemie zdrowia w Finlandii. Są to następujące przedmioty: historia, filozofia i przyszłość fizjoterapii, umiejętność komunikacji, nauka strategii leczenia, ustalanie programów leczenia oraz umiejętność badania do potrzeb leczenia fizjoterapeutycznego. Uczą się również podstaw funkcjonalnej anatomii w połączeniu zrozumienia jej z fizjologią. 

Zwraca się tam szczególną uwagę na przygotowanie studenta do pracy z pacjentem, zrozumienie problemu opieki zdrowotnej i środowiska. Duży nacisk kładziony jest na zrozumienie i dość szczegółowe zapoznanie się z ustawodawstwem prawnym odnośnie opieki socjalnej i zdrowotnej. 

Studenci kończący swój pierwszy rok studiów potrafią nawiązywać kontakty z ludźmi z różnymi stopniami niepełnosprawności, ustalać programy strategii postępowania. Te zajęcia również prowadzone są w języku angielskim, dzięki któremu stają się bardziej pewni w nawiązywaniu kontaktów z instytucjami, pisaniu podań w imieniu pacjentów, swoich spostrzeżeń na temat zaopatrzenia ortopedycznego i biegłego czytania różnych tekstów, doniesień z dziedziny fizjoterapii (specjalna nomenklatura medyczna). 

Równocześnie zwraca się szczególną uwagę na nauki kierunkowe: rozwój ruchu, dydaktykę wychowania fizycznego, anatomię i fizjologię szczegółową, wprowadzenie do nauczania i psychologię nauczania, pierwszą pomoc w wychowaniu fizycznym i sporcie, promocję zdrowia, badanie i teorię oddechową, wydolność oddechową w oparciu o respiratory i system oddechowy. 

Student zobligowany jest do uzyskania 65 pkt. wg przelicznika przedmiotów na ECTS credits, kończąc swój pierwszy rok studiów. Kolejne lata studiów wprowadzają studenta w dziedzinę szczegółową fizjoterapii: metody badań, programy, innowacje w fizykoterapii – zagadnienia metodyczne. Poznają rozwój i diagnostykę badania zakresu ruchu w słowach, ocenę i analizę oceny siły mięśni. Konsultują swoją ocenę przebadanych pacjentów z odpowiednim zarejestrowaniem ich zakresów ruchu, oceną równowagi czy techniki chodu. Studenci potrafią już ustalić plan postępowania fizjoterapeutycznego zgodny z daną jednostką chorobową. Na drugim roku studiów mają zwiększoną liczbę godzin zajęć profilaktycznych (practical training) z zakresu ćwiczeń i ergonomii ruchu, metod terapeutycznych w neurologii, terapii manualnej, praktycznego treningu układu mięśniowego i ruchu. Potrafią dobierać poznane wcześniej modele fizykoterapeutyczne do jednostek chorobowych pacjentów, z którymi stykają się na praktykach w szpitalach, przychodniach. 

Finlandia, jako mały kraj, przywiązuje wielką wagę do nauki języków obcych. Dlatego też podczas studiów studenci mają zajęcia z języka szwedzkiego w fizjoterapii, jak i też równocześnie naukę języka angielskiego. Jednakże nie jest to zasadnicza nauka tych języków, tylko w dalszym ciągu pogłębianie wiedzy z zakresu fizjoterapii w tych językach. 

Ostatnie lata studiów są przygotowaniem studenta do pracy z pacjentem w różnych instytucjach służby zdrowia w Finlandii, w dalszym ciągu rozwijającym jego umiejętności diagnozowania i planowania procesu rehabilitacji. To właśnie na ostatnim roku studiów licencjackich student dokonuje analizy swoich zainteresowań w zakresie fizjoterapii, wybierając dziedzinę, problem, który stanowi w końcowym etapie studiów jego pracę badawczą. Broniąc ją jako pracę licencjacką, która zamyka 3-letni okres studiów, a zarazem dając zatrudnienie i ukończenie w dalszym etapie studiów magisterskich.

Studenci fizjoterapii w trakcie swoich studiów mają zrealizowany jeden obóz zimowy, praktyki w pobliskim szpitalu na oddziale rehabilitacji, gdzie mieści się 46 łóżek. Posiadają swój wewnętrzny basen pływacki, na którym realizują programy ćwiczeń w wodzie. Świetną infrastrukturę dla tego kierunku stanowią kompleks saun i duża hala sportowa wraz z siłownią. 

Na każdym roku studiuje 40 studentów, którzy podzieleni są na 2 grupy dydaktyczne. Z uwagi na małą liczebność, zajęcia zarówno teoretyczne, jak i praktyczne są prowadzone na zasadzie „seminarium – konwersatorium”. Studenci posiadają ciągły kontakt z prowadzącymi wykłady i ćwiczenia. Odbywa się to w relacji „mistrz-uczeń.” 

dr rehab. Arkadiusz Cieśliński

 

 

 

Wydawca - Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Zamościu, ul.Akademicka 4, tel.63-82-630.
Redakcja - Małgorzata Bzówka (redaktor naczelny),
stali współpracownicy - Joanna Giruć, Katarzyna Kimak, Bogdan Kawałko, Mieczysław Kowerski, 
Anna Krupa, Władysław Molas, Zofia Kiełbińska-Ryń.