ISSN 1505-6058

NR 16 GRUDZIEŃ 2002 R.

CENA 1 ZŁ



  

Studencki Klub Tańca Abakus

RUMBA

Rumba jest pięknym i zmysłowym tańcem latynoamerykańskim. Powstała pod wpływem rytmów, pieśni i tańców niewolników afrykańskich przywiezionych ponad 400 lat temu na Wyspy Karaibskie, głównie na Kubę. Pochodzące z hiszpańskiego słowo „rumba” odnosi się do tańca ludowego o bardzo erotycznym charakterze, pełnego gwałtownych ruchów bioder, ramion i korpusu.

Na Kubie rumba jest tańcem widowiskowym, wykonywanym przez solistki lub grupę dziewcząt na estradzie, lub popisowo na parkiecie przez parę tańczącą w pewnej odległości od siebie. Tańczy się ją również w formie towarzyskiej, lecz występuje ona pod kilkoma odrębnymi nazwami: guaracha – wykonywana w szybkim tempie, son i bolero – w tempie umiarkowanym lub wolnym.

Rumba zawiera wiele elementów tańca afrykańskiego, jak: praca nóg przypominająca zgniatanie karalucha (cucaracha), ruch bioder występujący bez udziału ramion czy obroty w miejscu, naśladujące chodzenie dookoła leżącej na ziemi obręczy wozu.

W latach 1927–1929 rumba po raz pierwszy pojawiła się w Europie. Prezentowana była w Paryżu przez grupę kubańskich tancerzy, tańczących przy akompaniamencie oryginalnej latynoskiej orkiestry Don Beretta, ale wówczas wydała się zbyt egzotyczna. Lata trzydzieste ubiegłego stulecia to czas prohibicji w Stanach Zjednoczonych, kiedy to Amerykanie wyjeżdżali na wycieczki dookoła Morza Karaibskiego oraz na urlopy na Kubę. Tam pili alkohol, słuchali kubańskiej muzyki i oglądali zmysłowe tańce. Również w latach trzydziestych XX wieku rumba dotarła do Londynu – stolicy tańca. Grała tu słynna kubańska orkiestra pod kierownictwem Don Azpiazu.

Rumba towarzyska rozwinęła się dzięki sławnemu londyńskiemu nauczycielowi tańca, z pochodzenia Francuzowi, Pierre’owi Laffite’owi. To on zauważył, że istnieją różne style tańczenia tego tańca, w różnych rytmach. W roku 1936 sekcja tańca towarzyskiego „Imperial Society of Teachers of Dancing” ustaliła podstawowe kroki rumby. Jednak oryginalną kubańską rumbę towarzyską przywiódł do Europy właśnie Pierre Laffite w 1947 roku. Przyjęła ona nazwę „the Cuban ballroom rumba”. Ten sposób tańczenia na Kubie określano „Sistema Cubano”. Spory dotyczące różnych sposobów tańczenia trwały jednak wiele lat.

Rytm rumby to 4 uderzenia w każdym takcie muzyki, gdzie czwarte akcentowane jest najsilniej. Ten system rytmiczny tworzy specyficzny, uwodzicielski charakter muzyki. Brzmienie to jest wyjątkowo dobrze rozpoznawalne, inspiruje i narzuca określony sposób tańczenia.

Tańcząca para wzajemnie uwodzi się, podchodzi, odchodzi od siebie. Kobieta w zmysłowy i tajemniczy sposób zaprasza mężczyznę, ten zaś popisuje się swoją siłą i sprawnością. Choreografia rumby to opowieść o grze kochanków i magii miłości. 


Łucja Wszoła


Wydawca - Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Zamościu, ul.Akademicka 4, tel.63-82-630.
Redakcja - Małgorzata Bzówka (redaktor naczelny), stali współpracownicy - Joanna Giruć, Katarzyna Kimak, 
Anna Sacewicz, Bogdan Kawałko, Władysław Molas, Adolf Wituch.