Formacja Tańca Towarzyskiego
Samba w Rio

Autor: Łucja Wszoła

Nie ma karnawału w Rio bez samby. Barwne korowody tańczących, które suną ulicami brazyliskiego miasta, porywają gracją ruchów i sex-appealem. Dla turystów z Europy taniec ten wygląda lekko i naturalnie. Niewielu zdaje sobie sprawę, że przejście korowodu poprzedzają lata ćwiczeń i cały rok przygotowań.
Samba stanowi integralną część brazylijskiej kultury. Uosabia nastrój karnawału, odbywającego się w lutym przez pięć dni i nocy w Rio de Janeiro. Defilada fantazyjnie udekorowanych platform sunie przez centrum miasta, każda ze swoją grupą muzyczną i tancerzami, poruszającymi się w rytmie samby, tworząc wesoły, kolorowy deseń. 
Na długo przed rozpoczęciem karnawału tysiące entuzjastów zajmuje się projektowaniem fantastycznych kostiumów i budowaniem platform, które przedstawiają przydzielony dla każdej grupy motyw, składający się na wielką paradę. W specjalnych szkołach samby - escolas de samba - przez cały rok trenują uczestnicy karnawału, aby w czasie jego święta rywalizować ze sobą. 
Taniec Czarnego Lądu
Pierwowzorem samby były pieśni niewolników afrykańskich. Nazwa ta pochodzi podobno od afrykańskiego słowa semba. Niektórzy uznają, że wyraz ten określa tańce murzyńskie, odznaczające się gwałtownymi ruchami ciała, połączonymi z wybijaniem rytmu nogami i solowym tańcem w środku grupy. Inni uważają, że nazwa oznacza specjalny gest solisty, zapraszający następców do tańca lub odnosi się do charakterystycznego ruchu bioder. 
Rytm ludowych tańców brazylijskich oparty jest na afrykańskiej synkopie. Poprzednikami wiejskiej samby były tańce: lundu, maxixe oraz coco batuque. Samba miejska tańczona była nie w grupach, lecz oddzielnie parami i rozwinęła się z oryginalnych wzorów brazylijskiej maxixe i afrykańskiej lundu.
Pierwotna samba to taniec zmysłowy. Dopiero po pewnej modyfikacji zyskał w Brazylii uznanie i miano salonowego. Istnieją tam różne typy sal tanecznych, w których tańczy się różne odmiany samby towarzyskiej. Popularne sale taneczne w Rio de Janeiro to gaferias dancings (z języka angielskiego: lokale taneczne) głównie dla turystów i cudzoziemców. Escolas de samba gromadzą miejscową, kolorową ludność z ubogich dzielnic.
Stary świat tańczy
W Europie po raz pierwszy samba pojawiła się w roku 1914 i zyskała krótkotrwałą popularność. Renesans brazylijskiego tańca nastąpił dopiero po II wojnie światowej. 
Samba towarzyska zawiera elementy samby miejskiej i wiejskiej, które wraz z twórczo wystylizowanymi wariacjami tanecznymi, pozwalają uchwycić jej kokieteryjny, wylewny i karnawałowy nastrój. Specjalny ruch bioder powoduje dużą autentyczność i rytmiczność tańca. Samba tańczona jest w tempie 50 - 53 taktów na minutę w metrum 2/4. Silniejszy akcent muzyczny przypada na drugie uderzenie w takcie. Ze wszystkich tańców łacińskich samba posiada największe bogactwo rytmów, które we wspaniały sposób interpretowane są przez mistrzowskie pary za pomocą ruchu ciała. 
Żywiołowa, pełna temperamentu, polotu i wdzięku samba tańczona jest, po obwodzie sali, w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. 


Wydawca - Wyższa Szkoła Zarządzania i Administracji w Zamościu, ul.Akademicka 4, tel.63-82-630.
Redakcja - Małgorzata Bzówka (redaktor naczelny), Joanna Giruć, stali współpracownicy - Katarzyna Kimak,
Bogdan Kawałko, Władysław Molas, Adolf Wituch.